Voorbereid

Zijn jullie vaak voorbereid? Of zou je wíllen dat je goed was voorbereid? Of ben je beter ònvoorbereid? 
We zijn een paar dagen weg. Nieuwjaar vieren bij vrienden in Engeland. Een bijzondere vriendschap die al 15 jaar goed is. Hoe verschillend we allemaal ook zijn…het zijn fijne vrienden en we verheugen ons altijd op elkaars weerzien. 

Toen zij twee kinderen adopteerden kwamen zij, ook de Britten, in een traject van cursussen, formulieren en toestanden. Ook is er in Engeland een procedure (geen idee of dit in Nederland ook zo werkt) dat men graag twee of drie verslagen heeft van ‘de toekomstige omgeving’ van de kinderen. Of wij een brief wilde schrijven over onze normen en waarden en waarom wij dachten dat zij goede ouders zouden zijn. 

Maar geen druk hoor (Paniek!). (F*ck, nog steeds in Sinterklaas modus! [delete][error][escape]

Anyway, omdat wij toch wel wilden weten wat er van ons verwacht werd vroegen wij hen wat zij belangrijk vonden. (Dit is 8 /9 jaar geleden dus vergeef me.) Het was voor hen belangrijk dat hun kinderen van verschillende culturen zouden proeven en dat wij bij hun leven zouden gaan horen. Zoiets. 

Nou weet ik niet meer exact wat wij geschreven hebben. Een aanbeveling, dat is duidelijk maar ik weet nog wel dat wij er al schrijvende achter kwamen dat er enorme verschillen waren in al onze opvattingen, omgaan met enzovoort. En nu heb ik het niet over de essentie (gij zult niet moorden) maar meer over de weg erheen. En toen hadden zij én wij nog niet eens kinderen! 

Zoals: voorbereid zijn. 

Het is geen geheim dat ik een lichtelijke controlefreak ben. (Ja mensen, dat woordje lichtelijk staat NIET tussen aanhalingstekens, na tripje!). Maar er zijn grenzen. Ik ben graag voorbereid. Maar er zijn grenzen. 

  • Ik bereid mij niet voor op reacties en dus bereid ik mij zelden voor als ik iets wil zeggen. (Behalve dan welke letters eerst uit mijn strot zouden moeten komen…maar dat terzijde)
  • Als ik geluk heb gooi ik nog snel een verpakt koekje in mijn tas als ik met mijn kind weg ga. Als zij geluk heeft dus. 
  • Voor dit tripje nam ik een andere hand/schoudertas mee en dus nu voor het eerst in 2015 heb ik én zakdoekjes bij me én pleisters (zelfs div.maten en thema’s. Bedankt kinderpostzegel jochie! ) én een watertje (wat natuurlijk meteen werd ingenomen bij de douane, waardoor ik in een lange rij moet wachten omdat er blijkbaar iets verdachts in mijn tas zat…nondeju…was ik niet voorbereid dan had ik niet hoeven te wachten en aangekeken te worden door een ferme, rondborstige kenau als of ik een crimineel ben totdat het tegendeel is bewezen door met een scanner langs het flesje te gaan om drugssporen te vinden. Haha! Zie je nou wel…ik ben onschuldig! Jij….grrr…mevrouw..). 

Eh…waar was ik?…. Oja!

  • Ik heb nooit een pen bij me. Nou, ik kwam er achter dat ik die wel bij me had maar ik vergeet dat waardoor ik nooit een pen bij me heb. Snap je?
  • Ik vraag nooit aan mijn kind of ze nog naar de toilet moet voordat we weggaan. 
  • Vorige week was het de eerste keer sinds….6 jaar dat ik ook daadwerkelijk overgestapt ben van zorgverzekeraar. Ik besluit dat het gehele jaar te doen maar het is altijd ineens ‘happy newyear!’
  • Ik kijk nooit thuis op internet wat voor een keuze er is waardoor ik in de winkel datgene neem wat er is. Om er daarna achter te komen dat er vele leukere, goedkopere, handigere versies zijn. 
  • Als ik geluk heb schrijf ik meteen op dat het toiletpapier/shampoo/boter  bijna op is maar meestal moet ik óf nog een keer terug naar de supermarkt óf we hebben genoeg voor de hele straat. (Meestal het laatste aangezien dat eerste erger lijkt op dat moment) 
  • Aangezien mijn huis ook niet zo vaak voorbereid is op bezoek, heb ik bezoek daarop voorbereid en dat is de beste voorbereiding ooit! 

En dus…

Wij zijn van het snelle weggaan, ‘we zien wel’, ‘ja, leuk, pak maar in’ en de ‘oeps, sorry’…

  
Onze vrinden niet.  

We gaan een middagje naar een park/bos:

  • Eerst gaat de hele familie naar de toilet. 4 stuks. Ook als je niet hoeft want stèl je moet onderweg. 
  • Regenpakken, paraplu’s en regenlaarzen aan of in de auto. 
  • Dikke sokken aan want anders krijg je koude voeten. 
  • Bakje met gesneden wortel, komkommer, mini mais en cherry tomaatjes mee. 
  • Sandwiches for the children…stel dat ze verhongeren. 
  • De zelfgemaakte kerstkoekjes van gister in een zakje ook mee. 
  • Deze keer niet én water én fruitshootdrink maar alleen dat laatste. 
  • Is de kat in de bijkeuken?
  • Is de schuifdeur achter dicht?
  • Heb jij de deuren boven allemaal dicht gedaan?
  • Heb je ‘wetties’ bij je? (Snoetenpoetsers)
  • Waar gaan we lunchen dan straks? Of komen we terug? Moeten we toch voor ons ook lunch meenemen? Ik heb pleisters, heb jij paracetamol bij je? 

Afijn…

Voorbereid is een understatement in dit gezin. En het ‘vervelende’ is hierin dat de kinderen er dus helemaal in meegaan. Bereiden zij zich echt voor??? Nee. Maar zij weten dat mama en papa overal op voorbereid zijn. Dus is het een grote teleurstelling als we tijdens een warme chocomelk/theepauze geen water bij ons hebben voor de oudste. ‘We should’ve bring water!’

Misschien ben ik gewoon een slechte moeder waar mijn dochter toevalligerwijs van houdt. Ik doe het ermee! 

Er zijn grenzen. 😉

Ben jij  voorbereid op 2016? 

    
 

      Advertenties
      Voorbereid