Zonnegroet

Kraai, hond, aap, krokodil, reiger of, in mijn geval, de olifant…. Het kan allemaal.

Sinds kort sport ik twee keer… Nou ja…gisteravond ben ik het vergeten. Vandaar nu een 6e alarm op mijn foon (1. En 2. Twee tijden om kind uit school te halen, 3. Om de was van school op vrijdag niet te vergeten mee te nemen 4. Welke kliko’s aan de straat 5. Variabel en steeds opnieuw in te stellen en dus nu 6. Clubyoga)

Pilates deed ik al op vrijdag. Voor alles wat soepel te krijgen. Aangezien dat niet lukt dus de woensdagavond er bij. Club yoga. Klinkt beide niet echt spectaculair hè? Nou…think twice! Pilates begon als een gedachte van rustig en niet te moeilijk en toch gevoel van sporten. Ik bedoel…cardio trek ik gewoon niet, voor hardlopen kom ik niet van die bank af want er is altijd wel iets waardoor ik niet ‘kan’ en over zwemmen zwijg ik liever want met auto er heen, kleding uit, zwemkleding aan, je ding doen, afdrogen in te klein hokje, zweet breekt je uit, haren coupe wanhoop en plakkerig ondergoed aan doen…pfffff hoog irritatie factor en dan zeg ik het keurig. 

Dus pilates leek ideaal. Is het ook. Als je het kan. Ik dus niet en zo besloot ik, onder bemoedigende woorden van mijn mede spiertjes, om clubyoga te gaan doen. Waarom niet gewone yoga? Ooit gedaan omdat een logopediste bedacht dat ik tot rust moest komen en dan kan ik vloeiend voor elke zaal een speech houden. Ik viel allebei de keren in slaap en toen waren we nog niet eens bij mijn knieën met ‘onze energie of aura’ of zoiets …  Beetje eigenwijs dat zo iemand denkt dat ik niet kan ontspannen… Ik?!! Ik die elke vrije dag 2,5 uur in een heet soppig bad kan liggen… 

Anyway… Clubyoga zou niet zo zweverig zijn, lekker muziekje en pittig. 

De eerste oefening is de zogeheten zonnegroet (met een of ander dier erin verwerkt). Nou…. Elk verlegen, onderhuids spiertje wordt wakker, zweet komt uit je tenen en dat hoogst verlegen f*cking wasbordje steekt zijn hoofd op en kijkt om zich heen als een stokstaardje in paniek. Oh en mijn rug? Die overziet het allemaal niet meer en vloekt omdat er ineens iets wordt gevraagd… 

En dan het ergste? Ie-de-reen in die zaal kan dit. Oud jong dik dun strak losjes….behalve dit zonnestraaltje. 

Het is dat de juf zo bemoedigend is (” Oh maar er zijn er meer die het moeilijk vinden hoor!” NIET! “Kijk ‘ns, het gaat steeds beter” Lief maar je LIEGT…niet erg hoor maar ach…het werkt!) én de contributie via automatische incasso is… Zo ben ik dan ook wel weer…  

    

Advertenties
Zonnegroet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s