Moederen

   
Ik ga het niet vaak erover hebben…ontsnappen aan het moederschap is soms ook best lekker…maar damn wat is dat moedergevoel toch een raar iets. Het nare gevoel dat zij afhankelijk van JOU is…brrrr. Als ik (ik negeer de vader even…mijn blog mijn regels :-)) haar niet oppak zou ze altijd in haar wiegje blijven liggen, of als ik haar niet gezond laat eten krijg ik straks een doodongelukkig kind (eh…zoiets) en als ik haar niet verbied die glitter hakjes te willen hèbben haat ze me straks voor altijd! 

Ik moet dus diegene zijn die het goed moet voordoen want de wereld beroemde wijze woorden van je moeder zijn immers: “Opvoeden is goed voordoen!!” En aangezien oma’s en moeders alles weten hierin….*tril huiver*

Anyway, dus je probeert als ouder het beste te doen voor je kind. Ik denk dat iedereen dat doet. Zelfs diegene waar je op het schoolplein of op de markt van denkt: die zou een opvoedcursusje in het zorgpakket moeten hebben. Een verplichte (daarover kan ik nog uren bloggen…verplicht in zorgpakket…zou zoveel oplossen voor zoveel mensen!!!) Ook hij of zij doet zijn/haar best. Met de middelen die ze hebben. En trouwens…wie zijn wij om te oordelen eigenlijk?!

Maar ik vraag me af of iedere moeder (ja ik negeer mannen weer met mijn regel mijn blog, mijn regels = makkelijker schrijven) een brok in haar keel heeft als haar kind in zo’n kneuterig roze badpakje (of zo’n guitig blauw boxertje) keurig haar opdrachten voltooid en trots haar zwemdiploma laat zien. Ik moest mezelf echt toespreken “kim, ga zitten en stop die camera weg.” Ik was bijna de enige die rond dat bad liep steeds om foto’s en filmpjes te maken. Iedereen zat keurig op de bankjes (of op de tribune waar je helemaal niks ziet!!😳). Dat kind zo blij en ik zat met tranen in mijn ogen…

Nu vierden wij vandaag Moederdag, omdat ze haar kado niet kon meenemen op vakantie. Een heuse brief met leuke vragen (‘waarom ben jij verliefd op papa’ …ja schat dat vragen er wel meer, al 25 jaar, maar ik weet het wel hoor! Lol) en let op het groene gaas/tule op mijn waxine licht: “zie je dat groene, mama? Dat heb ik speciaal erop gedaan omdat jouw lievelingskleur groen is..” Nou dan kun je me wegdragen hoor…. 

Ik vind het zo goed en bewonderingswaardig als er mensen tegen mij zeggen: ik wil geen kinderen. Mooie krachtige uitspraak. Om wat voor een reden dan ook. Ik snap het zelfs ook nog: heerlijk alleen voor jezelf hoeven te zorgen, onverwacht er uit tot wanneer JIJ terug wilt en niet tot wanneer een ander dat wil, geen ‘als er maar niks gebeurd’ gedachten meer, loslaten is geen levensdoel meer, nooit meer zooi en veel was (hahaha ik lach mezelf uit nu…oké het was te proberen) 

Dus ik snap het serieus. Maar ik snap het ook ZO goed als je ongewild kindloos bent. 

Maar dan mag je die van mij wel lenen. Doordeweeks. En dan ruilen we ook effe van huis. 
Opstellen in rijen van vijf graag!

Advertenties
Moederen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s