Snelkoker soap

  Deze foto is het einde van een schokkend verhaal. 

Mijn moeder is 65 jaar. Jong van geest. In principe. Ze vergeet wel eens wat. Niet noemenswaardig nog. Dit doet ze al jaren dus het is geen leeftijdsgebonden iets denken wij. Ze praat ook in ‘dingen’.. “Kim, wil jij voor mij even die dingen pakken? Ze staan daar bij die andere…dingen”. Wij als gezin weten zo onderhand precies dat ze wilt dat ik de borden pak die bij de schalen staan. Simpel. Ze staat bij de tafel en heeft gekookt dus 1 + 1= dingen. Soit. 

Leuk detail: mijn moeder en ik hebben wel eens wedstrijdje gedaan: wie het eerste de fout in ging: zij met haar ge-eh en gedinges en ik met mijn gestotter… Nu lijkt mij onnodig te zeggen dat mijn moeder haar mond niet open durfde te doen, hard ging lachen en wachtte totdat ik ging stotteren. Helaas voor haar kan ik soms best goed ademhalen. Als het moet. 
Anyway, ik dwaal af. Mijn moeder kwam aantal weken geleden smorgens vroeg uit haar werk (particuliere thuiszorg) en moest om 11uur weer bij andere dame zijn hier in de buurt. Effe 2 uurtjes hier slapen, Indy zien voordat  zij naar school gaat en ontbijten. 

Situatieschets in ons huis om 7.30uur: Indy zit voor tv met boterham (ja heel slecht maar ik kan het getuuterdetuut smorgens niet aan) en ik ben weer naar boven om mijzelf toonbaar te maken voor de buitenwereld. 

Dus mijn moeder komt binnen met haar sleutel, roept even, ik roep terug, Indy blij, oma blij, oma smeert haar nog een boterham in stukjes (…) en gaat thee zetten. Richting trap: “Wil jij ook thee?”  “ja graag!” Tien minuten later kom ik beneden en ruik op de trap al een vieze geur. Mijn moeder zegt ‘sorry! sorry!’ Maar ik vraag verbouwereerd: “wat ben je aan het doen?” 

Ze had de leuke betrekkelijk nieuwe hippe snelkoker op het gasfornuis gezet… “Hij ziet er toch uit als een fluitketel, kim?!! En je aanrechtblad is ook zwart, net zoals dat onderstel dus ik had niet door dat ik hem daar van af haalde om er water in te doen en ja….toen op het fornuis en al snel kwamen er vlammen onderuit en dacht ik: ojee, dat is niet goed!” -smeltend plastic all over- 

Blijkbaar heeft ze mijn gedachte op dat moment van mijn gezicht kunnen aflezen want onder het hysterische lachen achteraf zei ze:” Je keek me aan alsof je dacht: het is zo ver…ze kan niet meer thuis wonen…!” Dat waren exact mijn gedachten… Ik was de garage al aan het verbouwen voor een aanleun woning zeg maar.. :s

We gaan dus nu op vakantie en ze komt hier af en toe. Dus ik neem onze nieuwe vintage hippe snelkoker maar even in bescherming… 

Advertenties
Snelkoker soap

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s